аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова нотніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
но́тніца мн. но́тніцы |
| Родны каго? чаго? |
но́тніцы мн. но́тніц |
| Давальны каму? чаму? |
но́тніцы мн. но́тніцам |
| Вінавальны каго? што? |
но́тніцу мн. но́тніцы |
| Творны кім? чым? |
но́тніцай, но́тніцаю мн. но́тніцамі |
| Месны у кім? у чым? |
но́тніцы мн. но́тніцах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Бачыць вока, ды ляжыць высока.
— У нас на рабоце ёсць Валянцей. Ён такі дурны, нічога рабіць не ўмее. Мы за яго ўсё робім.
— Па-мойму, Валянцей не такі ўжо і дурны.
notnica — беларуская лацінка
Слова нотніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік нотніца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове нотыс + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› нотадрука́рскі (13)
(11) падпло́тніца ‹
› но́тазбор (8)
(11) сарамо́тніца ‹
› но́тка (5)
(9) само́тніца ‹
› но́тны (5)
(11) адзіно́тніца ‹
› нотрдамскі (10)
(9) варо́тніца ‹
› но́тынгемскі (11)
(11) паваро́тніца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.