Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

нырэц, -рца, мужчынскі род
  1. Скачок у ваду з галавой. Даць нырца.
  2. Той, хто ўмее ныраць, хто добра нырае. Нік крышачку зайздросціў ім, гэтым вялізным жывёлінам. Зайздросціў іх спрыту, іх майстэрству нырцоў. ← Міхась Лынькоў. [Язэп] кінуўся на дапамогу. Нырнуў раз — не знайшоў малога: дужа глыбокую зрабілі копанку для нырцоў. ← Мікола Ваданосаў.
  3. Вадаплаўная птушка сямейства качыных, якая здабывае сабе корм, ныраючы пад ваду. Чырвананосы нырэц.
  4. У боксе — прыём, калі баксёр хутка прыгінаецца, каб ухіліцца ад бакавых удараў у галаву.

❌

нырэц

гэта

— птушка

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова нырэц
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	нырэ́ц мн. нырцы́
Родны каго? чаго?	нырца́ мн. нырцо́ў
Давальны каму? чаму?	нырцу́ мн. нырца́м
Вінавальны каго? што?	нырца́ мн. нырцо́ў
Творны кім? чым?	нырцо́м мн. нырца́мі
Месны у кім? у чым?	нырцы́ мн. нырца́х
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

як бліны пячы — вельмі хутка і ў вялікай колькасці (рабіць, выпускаць што-н.)

Слова нырэц (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік нырэц — у родным, давальным, творным і месным склоне

нырэц

Навігатар

Мемчыкі