Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

нюх, -у, мужчынскі род
  1. Здольнасць да ўспрыняцця і адрознівання пахаў (адно з пяці знешніх пачуццяў). [Конь] хутка ўзяў нюхам дарогу і, весела пырхаючы, пайшоў роўна. ← Алесь Якімовіч. І верне пара аж у столь І смачным пахам нюх ласкоча. ← Кандрат Крапіва.
  2. пераноснае значэнне Чуццё, кемлівасць. Міхалка не адзін раз выбягаў на гэтую вуліцу і нюхам вясковага чалавека ўгадваў, што недалёка тут павінна быць поле. ← Якуб Колас. [Камбат:] — Старшына Шаплыкаў наогул мае схільнасць да розных пошукаў. У яго нюх — будзь здароў. ← Яўген Васілёнак.
  •••
  Ні за нюх (панюх) табакі — ні за што, дарэмна (загінуць, прапасці і пад.).

❌

нюх

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова нюх
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	ню́х мн. ню́хі
Родны каго? чаго?	ню́ху мн. ню́хаў
Давальны каму? чаму?	ню́ху мн. ню́хам
Вінавальны каго? што?	ню́х мн. ню́хі
Творны кім? чым?	ню́хам мн. ню́хамі
Месны у кім? у чым?	ню́ху мн. ню́хах
Клічная форма	— мн. —

Слова нюх (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік нюх — у родным, давальным, творным і месным склоне

нюх

Навігатар

Мемчыкі