Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

няўклюда, -ы, ДМ -у, Творны склон -ам, мужчынскі род; ДМ -дзе, Творны склон -ай (-аю), жаночы род
  размоўнае слова
  1. Той (тая), хто мае нязграбную паставу, пазбаўлены зграбнасці, спрыту ў рухах. — Толькі зразумеў — не дагнаць мне.. [партызан]: яны на пары лепшых коней, у мяне — адзін няўклюда, ламавік. ← Іван Шамякін.
  2. Неахайны чалавек, мурза. Жонка Нічыпара Мартыневіча, Кацярына, была такая няўдалая,.. такая няўклюда, што нават сарочка ў яе вісела на цэлую пядзю ніжэй спадніцы. ← Аркадзь Чарнышэвіч.

❌

няўклюда

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова няўклюда
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	няўклю́да мн. няўклю́ды
Родны каго? чаго?	няўклю́ды мн. няўклю́д
Давальны каму? чаму?	няўклю́ду мн. няўклю́дам
Вінавальны каго? што?	няўклю́ду мн. няўклю́д
Творны кім? чым?	няўклю́дам мн. няўклю́дамі
Месны у кім? у чым?	няўклю́дзе мн. няўклю́дах
Клічная форма	— мн. —

Людзі, якія кажуць тэйк, трапяць у хел.

Людзі, якія замест «думка» кажуць «тэйк», — яны не думаюць, яны тэйкаюць.

Слова няўклюда (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік няўклюда — у родным, давальным, творным і месным склоне

няўклюда

Навігатар

Мемчыкі