аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова ордэн
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
о́рдэн мн. о́рдэны |
| Родны каго? чаго? |
о́рдэна мн. о́рдэнаў |
| Давальны каму? чаму? |
о́рдэну мн. о́рдэнам |
| Вінавальны каго? што? |
о́рдэн мн. о́рдэны |
| Творны кім? чым? |
о́рдэнам мн. о́рдэнамі |
| Месны у кім? у чым? |
о́рдэне мн. о́рдэнах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
І на вяроўцы (ланцугом) не зацягнеш каго — пра таго, хто рашуча адмаўляецца ісці куды-н., рабіць што-н.
— Віншуем! Вас прынялі ў таемны ордэн вялікіх ныцікаў.
— Але я не хачу!
— Неблагі пачатак!
orden — беларуская лацінка
Слова ордэн (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік ордэн — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове орк + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› о́ргія (5)
(5) індэ́н ‹
› о́рдар (5)
(8) ларындэ́н ‹
› о́рдарны (7)
(5) ардэ́н ‹
› о́рдэнскі (8)
(7) гу́льдэн ‹
› о́рк (3)
(6) разжэ́н ‹
› о́ркскі (6)
(4) дзэ́н ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.