аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова антураж
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
антура́ж мн. антура́жы |
| Родны каго? чаго? |
антура́жу мн. антура́жаў |
| Давальны каму? чаму? |
антура́жу мн. антура́жам |
| Вінавальны каго? што? |
антура́ж мн. антура́жы |
| Творны кім? чым? |
антура́жам мн. антура́жамі |
| Месны у кім? у чым? |
антура́жы мн. антура́жах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
кеміць — разумець, разбірацца, цяміць
цяміць — разумець сэнс падзей, гаворкі і пад.; разбірацца, кеміць
шалопаць — кумекаць, цяміць, разумець
Шчыра кажучы, мне абсалютна ўсё роўна з мукой дранікі ці без. І нават з яйкам яны ці без. Мне любыя падабаюцца.
anturaž — беларуская лацінка
Слова антураж (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік антураж — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове антурыум + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› антрэсо́ль (9)
(5) стра́ж ‹
› антрэсо́льны (11)
(5) кура́ж ‹
› Антуа́н (6)
(5) Су́раж ‹
› антура́жна (9)
(5) фура́ж ‹
› антура́жны (9)
(11) збожжафура́ж ‹
› анту́рыум (8)
(9) сенафура́ж ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.