STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова пабягунка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пабягу́нка мн. пабягу́нкі |
| Родны каго? чаго? |
пабягу́нкі мн. пабягу́нак |
| Давальны каму? чаму? |
пабягу́нцы мн. пабягу́нкам |
| Вінавальны каго? што? |
пабягу́нку мн. пабягу́нак |
| Творны кім? чым? |
пабягу́нкай, пабягу́нкаю мн. пабягу́нкамі |
| Месны у кім? у чым? |
пабягу́нцы мн. пабягу́нках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хоць мяне воўкам называй, толькі штодзень барана дай.
Няхай бы чортам называлі, абы ў балота не гналі.
відаць, чуваць + назоўны склон:
адсюль відаць уся наша сталіца
адгэтуль уся вёска відаць
адтуль быў відаць горад
добра відаць школа на ўзгорку
чуваць салаўіная песня
добра чуваць быў шум матора
не відаць + родны склон:
з-за гары дома не відаць
pabiahunka — беларуская лацінка
Слова пабягунка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пабягунка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пабягунчык + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пабэ́рсаны (9)
(9) справу́нка ‹
› пабэ́рсацца (10)
(7) чыгу́нка ‹
› пабэ́рсаць (9)
(7) бягу́нка ‹
› пабягу́нчык (10)
(8) зваду́нка ‹
› пабягу́шкі (9)
(7) гаду́нка ‹
› пабядзі́т (8)
(7) ладу́нка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
