павер

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова павер
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	паве́р мн. паве́ры
Родны каго? чаго?	паве́ру мн. паве́раў
Давальны каму? чаму?	паве́ру мн. паве́рам
Вінавальны каго? што?	паве́р мн. паве́ры
Творны кім? чым?	паве́рам мн. паве́рамі
Месны у кім? у чым?	паве́ры мн. паве́рах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Не чапай сабаку, ён і гаўкаць не будзе.

Чым больш ты знаходзішся ў сацсетках, тым больш табе здаецца, што ўсе ў гэтым віртуальным свеце чакаюць ад цябе каментараў і постаў на любую тэму, прагнуць ведаць тваё меркаванне па кожнай дробязі, ну і вядома ж вельмі моцна цікавяцца тваім асабістым жыццём.

pavier — беларуская лацінка

Слова павер (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: