STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова павой
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
паво́й мн. — |
| Родны каго? чаго? |
паво́ю мн. — |
| Давальны каму? чаму? |
паво́ю мн. — |
| Вінавальны каго? што? |
паво́й мн. — |
| Творны кім? чым? |
паво́ем мн. — |
| Месны у кім? у чым? |
паво́і мн. — |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).
Мы складаемся з попелу даўно пагаслых зорак.
pavoj — беларуская лацінка
Слова павой (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік павой — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове павойкванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› паво́зка (7)
(3) во́й ‹
› паво́знік (8)
(4) аво́й ‹
› паво́зніцкі (10)
(5) наво́й ‹
› паво́йкаць (9)
(6) разво́й ‹
› паво́йкванне (11)
(6) канво́й ‹
› паво́йкваць (10)
(4) сво́й ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
