аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова пагаленне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пагале́нне мн. пагале́нні |
| Родны каго? чаго? |
пагале́ння мн. пагале́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
пагале́нню мн. пагале́нням |
| Вінавальны каго? што? |
пагале́нне мн. пагале́нні |
| Творны кім? чым? |
пагале́ннем мн. пагале́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
пагале́нні мн. пагале́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
марцовая пара — час заляцанняў, легкадумных паводзін (сакавіцкі час)
кот марцовы — распуснік, юрлівец, кныр, бабздыр, бабадур; пра немаладога — марцовы кавалер, стары бугай
Я бессардэчная, самаўлюбёная, цынічная, эгаістычная скаціна. Але ў мяне ёсць і недахопы.
pahaliennie — беларуская лацінка
Слова пагаленне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пагаленне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пагалос + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пагаласі́ць (10)
(7) гале́нне ‹
› пагаласне́ць (11)
(7) га́ленне ‹
› пагале́лы (8)
(8) агале́нне ‹
› пагале́ць (8)
(9) абгале́нне ‹
› пагалё́каць (10)
(8) згале́нне ‹
› пага́ліцца (9)
(9) адда́ленне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.