пагнілле

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова пагнілле
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	пагні́лле мн. пагні́ллі
Родны каго? чаго?	пагні́лля мн. пагні́лляў
Давальны каму? чаму?	пагні́ллю мн. пагні́ллям
Вінавальны каго? што?	пагні́лле мн. пагні́ллі
Творны кім? чым?	пагні́ллем мн. пагні́ллямі
Месны у кім? у чым?	пагні́ллі мн. пагні́ллях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

Калі вам за 30 і вы дасюль гуляеце ў камп'ютарныя гульні — гэта прыкмета інфантылізму. Пакуль вы гуляеце ў свае брамы балдура ды старфілды, сапраўды сталыя і дарослыя людзі вашых гадоў ужо прасаджваюць кватэры ў анлайн-казіно.

pahnillie — беларуская лацінка

Слова пагнілле (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: