STARNIK
STARNIK
мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова пагойдванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
паго́йдванне мн. паго́йдванні |
| Родны каго? чаго? |
паго́йдвання мн. паго́йдванняў |
| Давальны каму? чаму? |
паго́йдванню мн. паго́йдванням |
| Вінавальны каго? што? |
паго́йдванне мн. паго́йдванні |
| Творны кім? чым? |
паго́йдваннем мн. паго́йдваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
паго́йдванні мн. паго́йдваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).
— Ну навошта ты панакупляла столькі віна?! Я ж прасіла купіць адну пляшку!
— Галя, адной не было.
pahojdvannie — беларуская лацінка
Слова пагойдванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пагойдванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове паголенасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› паго́ены (7)
(10) выкі́дванне ‹
› паго́йдацца (10)
(11) прыкі́дванне ‹
› паго́йдаць (9)
(11) заго́йдванне ‹
› паго́йдвацца (11)
(12) разго́йдванне ‹
› паго́йдваць (10)
(10) уго́йдванне ‹
› паго́йсаць (9)
(11) авало́дванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Калі даведаўся, што лайно — гэта штука бялізны, а не гаўно.