аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова пагрозлівасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пагро́злівасць мн. пагро́злівасці |
| Родны каго? чаго? |
пагро́злівасці мн. пагро́злівасцяў, пагро́злівасцей |
| Давальны каму? чаму? |
пагро́злівасці мн. пагро́злівасцям |
| Вінавальны каго? што? |
пагро́злівасць мн. пагро́злівасці |
| Творны кім? чым? |
пагро́злівасцю мн. пагро́злівасцямі |
| Месны у кім? у чым? |
пагро́злівасці мн. пагро́злівасцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
кеміць — разумець, разбірацца, цяміць
цяміць — разумець сэнс падзей, гаворкі і пад.; разбірацца, кеміць
шалопаць — кумекаць, цяміць, разумець
— Есці хаціця?
— Не хаціця, а хочаце.
— Ну, як хаціця.
pahrozlivasć — беларуская лацінка
Слова пагрозлівасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пагрозлівасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пагром + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› паграшы́ць (9)
(13) прані́злівасць ‹
› пагро́за (7)
(11) уні́злівасць ‹
› пагро́зліва (10)
(13) прано́злівасць ‹
› пагро́злівы (10)
(13) канфу́злівасць ‹
› пагро́зна (8)
(13) памаўзлі́васць ‹
› пагро́зны (8)
(13) папаўзлі́васць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.