пагрымванне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова пагрымванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	пагры́мванне мн. пагры́мванні
Родны каго? чаго?	пагры́мвання мн. пагры́мванняў
Давальны каму? чаму?	пагры́мванню мн. пагры́мванням
Вінавальны каго? што?	пагры́мванне мн. пагры́мванні
Творны кім? чым?	пагры́мваннем мн. пагры́мваннямі
Месны у кім? у чым?	пагры́мванні мн. пагры́мваннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

усхадзіўся (раздурэўся) як свіння на дождж

залішне, празмерна (разгуляцца, разысціся, развесяліцца і да т. п.), звычайна ў дачыненні да дзяцей

Прамежкавы ўзрост — гэта калі яшчэ не супраць бурнага сэксу на падаконніку, але ўжо не ведаеш, куды падзець з яго расаду.

pahrymvannie — беларуская лацінка

Слова пагрымванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік пагрымванне — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове пагрымліванне + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0

Навігатар

› пагры́зці (8)

(11) разду́мванне ‹

› пагры́зціся (10)

(10) выду́мванне ‹

› пагрыма́снічаць (14)

(11) прыду́мванне ‹

пагры́мванне (11)

› пагры́мваць (10)

(10) абма́нванне ‹

› пагрыме́ць (9)

(11) падма́нванне ‹

› пагры́мліванне (13)

(12) перако́нванне ‹

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Нават ChatGPT спрабуе па-беларуску, а ты дагэтуль не.

А колькі разоў адна і тая ж малекула вады магла быць на адным і тым жа месцы за 4.5 мільярды гадоў існавання Зямлі?