STARNIK

Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

падважнік, -а, мужчынскі род
1. Прыстасаванне ў паравых і інш. машынах у выглядзе стрыжня з дзяржаннем для рэгуліроўкі сілы або хуткасці руху чаго-н.; рычаг. Васіль зайшоў у [паравозную] будку і таргануў падважнік свістка. ← Хвядос Шынклер.
2. Тоўстая жэрдка, пры дапамозе якой прыпадымаюць цяжары. [Астаповіч] налёг грудзьмі на падважнік і так раскалыхваў абкапаны навокал корч. ← Кузьма Чорны.

❌

мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

канцэпт

падважнік

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова падважнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	падва́жнік мн. падва́жнікі
Родны каго? чаго?	падва́жніка мн. падва́жнікаў
Давальны каму? чаму?	падва́жніку мн. падва́жнікам
Вінавальны каго? што?	падва́жнік мн. падва́жнікі
Творны кім? чым?	падва́жнікам мн. падва́жнікамі
Месны у кім? у чым?	падва́жніку мн. падва́жніках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

мянці́ць — што, чым і без дапаўнення — гаварыць многа і без толку, гаварыць бязглуздзіцу; трапацца, лапатаць
мянта́шка — пра таго, хто многа і без толку гаворыць; трапло (пераноснае значэнне)

Языкі быццам з прывязі пазрываліся і мянцілі немаведама што. (Сабаленка)

Але лёс склаўся так, што хрусць — і няма слова ў базе.
Хрусь ёсць, а хрусць няма.

padvažnik — беларуская лацінка

Слова падважнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: