Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

падмосткі, -аў; адзіночны лік няма.
  1. Драўляны памост на ўзвышэнні; часовы памост. У глыбіні сасонніку прасвечвалі часова змайстраваныя дашчаныя падмосткі, якія павінны былі замяніць сцэну. ← Пятрусь Броўка. // размоўнае слова Падстаўка з чаго-н. Дастаць да.. [акенца] было цяжка, але якраз, на шчасце, на ўзроўні плота пры свірне ляжалі акораныя жэрдкі. Звяруга, перш чым узабрацца на падмосткі, прыслухаўся. ← Уладзімір Дамашэвіч.
  2. Сцэна (у 1 знач.). На падмостках калгаснага клуба з'явіліся спевакі і танцоры. ← газета «Звязда». Па падмостках У ззянні агнёў мюзік-хола Негрыцянка пяе. ← Максім Танк.
  •••
  Тэатральныя падмосткі — тое, што і сцэна (у 1 знач.).

❌

падмосткі

гэта

назоўнік
толькі множны лік
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
множналікавы

праскланяць слова падмосткі
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	— мн. падмо́сткі
Родны каго? чаго?	— мн. падмо́сткаў
Давальны каму? чаму?	— мн. падмо́сткам
Вінавальны каго? што?	— мн. падмо́сткі
Творны кім? чым?	— мн. падмо́сткамі
Месны у кім? у чым?	— мн. падмо́стках
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

клёпкі ў галаве не стае (не хапае) — пра дурнаватага, з дзівацтвамі чалавека

трэцяй бэлькі нестае; пятае клёпкі бракуе; без пятай дошчачкі; не ўсе дома ў каго (пра дзівака, чалавека ненармальнага, прыдуркаватага)

Слова падмосткі (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік падмосткі — у родным, давальным, творным і месным склоне

падмосткі

Навігатар

Мемчыкі