Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

падонкі, -аў; адзіночны лік падонак, -нка, мужчынскі род
1. адзіночны лік няма. Рэшткі вадкасці з асадкамі на дне пасудзіны.
2. пераноснае значэнне Дэкласаваныя, разбэшчаныя, злачынныя элементы грамадства. [Завербаваныя] былі выпадковыя людзі, розныя падонкі, якія трапілі ў рады Чырвонай Арміі, ратуючыся ад суда і следства, ім было ўсё роўна, каму служыць, абы толькі не сядзець за калючым дротам і не галадаць... ← Міхась Машара. Рэакцыя Іры была зусім нечаканая. Яна паглядзела на брата зняважліва і на поўны голас, пры маці, сказала: — Падонак ты! Што ты разумееш? ← Іван Шамякін.

❌

падонкі

гэта

— рэшткі вадкасці з асадкамі на дне пасудзіны

назоўнік
толькі множны лік
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
множналікавы

праскланяць слова падонкі
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	— мн. падо́нкі
Родны каго? чаго?	— мн. падо́нкаў
Давальны каму? чаму?	— мн. падо́нкам
Вінавальны каго? што?	— мн. падо́нкі
Творны кім? чым?	— мн. падо́нкамі
Месны у кім? у чым?	— мн. падо́нках
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

на кані і пад канём — у самых разнастайных, прыемных і непрыемных сітуацыях (быць, пабываць і пад.)

Слова падонкі (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік падонкі — у родным, давальным, творным і месным склоне

падонкі

Навігатар

Мемчыкі