Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

падполле, -я, ніякі род
1. Памяшканне пад падлогаю; падвал. Пахла саладкаватай прэллю — якраз пасярод хаты ляжала выграбеная з падполля бульба з доўгімі белымі расткамі. ← Іван Навуменка.
2. Дзейнасць, накіраваная супраць улад, якая праходзіць тайна, ва ўмовах строгай канспірацыі, а таксама жыццё ў такіх умовах каго-н., хто змагаецца супраць улад. У памяці паўставала то адно, то другое і перад усім — вайна, падполле ў час нямецкай акупацыі. ← Уладзімір Карпаў. У часы буржуазнай Польшчы камуністы працавалі ў глыбокім падполлі. ← Аляксей Карпюк. // зборны назоўнік Людзі, якія працуюць у такіх умовах, вядуць канспіратыўную работу. У час сакавіцкага правалу Мінскага падполля сям'я Амельянюкоў схавалася ў знаёмых людзей. ← газета «Звязда». Край мой, край Лясістых пушчаў, Балатоў і поля, Захаваў ты ў сваіх гушчах Нашае падполле. ← Мікола Хведаровіч.

❌

падполле

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова падполле
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	падпо́лле мн. падпо́ллі
Родны каго? чаго?	падпо́лля мн. падпо́лляў
Давальны каму? чаму?	падпо́ллю мн. падпо́ллям
Вінавальны каго? што?	падпо́лле мн. падпо́ллі
Творны кім? чым?	падпо́ллем мн. падпо́ллямі
Месны у кім? у чым?	падпо́ллі мн. падпо́ллях
Клічная форма	— мн. —

Слова падполле (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік падполле — у родным, давальным, творным і месным склоне

падполле

Навігатар

Мемчыкі