падпоўзванне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова падпоўзванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	падпо́ўзванне мн. падпо́ўзванні
Родны каго? чаго?	падпо́ўзвання мн. падпо́ўзванняў
Давальны каму? чаму?	падпо́ўзванню мн. падпо́ўзванням
Вінавальны каго? што?	падпо́ўзванне мн. падпо́ўзванні
Творны кім? чым?	падпо́ўзваннем мн. падпо́ўзваннямі
Месны у кім? у чым?	падпо́ўзванні мн. падпо́ўзваннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

мянці́ць — што, чым і без дапаўнення — гаварыць многа і без толку, гаварыць бязглуздзіцу; трапацца, лапатаць
мянта́шка — пра таго, хто многа і без толку гаворыць; трапло (пераноснае значэнне)

Языкі быццам з прывязі пазрываліся і мянцілі немаведама што. (Сабаленка)

беларус беларусу грамар нацы

граманацык / мованацык / грамакарнік / мовакарнік

padpoŭzvannie — беларуская лацінка

Слова падпоўзванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: