аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова падпоўзванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
падпо́ўзванне мн. падпо́ўзванні |
| Родны каго? чаго? |
падпо́ўзвання мн. падпо́ўзванняў |
| Давальны каму? чаму? |
падпо́ўзванню мн. падпо́ўзванням |
| Вінавальны каго? што? |
падпо́ўзванне мн. падпо́ўзванні |
| Творны кім? чым? |
падпо́ўзваннем мн. падпо́ўзваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
падпо́ўзванні мн. падпо́ўзваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Ад ляноты чакай бядоты.
Праца гадуе, а гультайства марнуе.
Дзе шчырая праца, там густа, а дзе лянота — пуста.
— Мо пойдзем на шпацыр?
— Не магу, у мяне ўсё баліць.
— Пасля чаго?
— Пасля трыццаці.
padpoŭzvannie — беларуская лацінка
Слова падпоўзванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік падпоўзванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове падпоўнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› падпо́ркавы (10)
(11) запо́ўзванне ‹
› падпо́рны (8)
(13) перапо́ўзванне ‹
› падпо́рына (9)
(11) адпо́ўзванне ‹
› падпо́ўзваць (11)
(10) спо́ўзванне ‹
› падпо́ўнік (9)
(11) выпо́ўзванне ‹
› падпра́віцца (11)
(9) прызва́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.