аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова пажагнанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пажагна́нне мн. пажагна́нні |
| Родны каго? чаго? |
пажагна́ння мн. пажагна́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
пажагна́нню мн. пажагна́нням |
| Вінавальны каго? што? |
пажагна́нне мн. пажагна́нні |
| Творны кім? чым? |
пажагна́ннем мн. пажагна́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
пажагна́нні мн. пажагна́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
валында — той, хто ходзіць без работы
пішуцца разам, то-бок без прабелу:
збольшага, якраз, падчас
пісаць асобна:
на жаль
пісаць праз злучок:
то-бок
pažahnannie — беларуская лацінка
Слова пажагнанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пажагнанне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пажада + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пажава́ны (8)
(15) самараспрананне ‹
› пажавацца (9)
(6) гна́нне ‹
› пажава́ць (8)
(8) жагна́нне ‹
› пажагна́цца (10)
(8) загна́нне ‹
› пажагна́ць (9)
(10) разагна́нне ‹
› пажа́да (6)
(9) спагна́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Ой, ну што ты дакалупваешся, ШІ не дасканалы, малпа таксама не адразу чалавекам стала.