незаменная штука, закіньце ў закладкі:

праверка правапісу

ў
і
пажаўце́лы — прыметнік пажаўце́ць — дзеяслоў
канцэпт

пажаўценне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова пажаўценне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
пажаўце́нне

мн.  пажаўце́нні
Родны
каго? чаго?
пажаўце́ння

мн.  пажаўце́нняў
Давальны
каму? чаму?
пажаўце́нню

мн.  пажаўце́нням
Вінавальны
каго? што?
пажаўце́нне

мн.  пажаўце́нні
Творны
кім? чым?
пажаўце́ннем

мн.  пажаўце́ннямі
Месны
у кім? у чым?
пажаўце́нні

мн.  пажаўце́ннях
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

язык гладка ходзіць (у каго, чый) — хто-н. умее свабодна, лёгка і прыгожа гаварыць


Вялікія бургеры павінны быць шырэйшыя, а не вышэйшыя.


pažaŭciennie — беларуская лацінка

Слова пажаўценне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік пажаўценне — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове пажыва + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


пажа́ты (6)

(7) суце́нне

пажа́ты (6)

(9) летуце́нне

пажаўце́лы (9)

(8) жаўце́нне

пажаўце́ць (9)

(10) шалахце́нне

пажаўці́ць (9)

(10) тарахце́нне

пажацца (7)

(10) шарахце́нне


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

свой