STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова пажаўценне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пажаўце́нне мн. пажаўце́нні |
| Родны каго? чаго? |
пажаўце́ння мн. пажаўце́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
пажаўце́нню мн. пажаўце́нням |
| Вінавальны каго? што? |
пажаўце́нне мн. пажаўце́нні |
| Творны кім? чым? |
пажаўце́ннем мн. пажаўце́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
пажаўце́нні мн. пажаўце́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як прыгожа сказаць кабздзец:
х а л э́ м у с
— Як думаеце, чорны перыяд у маім жыцці калі-небудзь скончыцца?
— Безумоўна, вы ж не вечны.
pažaŭciennie — беларуская лацінка
Слова пажаўценне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пажаўценне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пажыва + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пажа́ты (6)
(7) суце́нне ‹
› пажа́ты (6)
(9) летуце́нне ‹
› пажаўце́лы (9)
(8) жаўце́нне ‹
› пажаўце́ць (9)
(10) шалахце́нне ‹
› пажаўці́ць (9)
(10) тарахце́нне ‹
› пажацца (7)
(10) шарахце́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
