STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова пазалочванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пазало́чванне мн. пазало́чванні |
| Родны каго? чаго? |
пазало́чвання мн. пазало́чванняў |
| Давальны каму? чаму? |
пазало́чванню мн. пазало́чванням |
| Вінавальны каго? што? |
пазало́чванне мн. пазало́чванні |
| Творны кім? чым? |
пазало́чваннем мн. пазало́чваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
пазало́чванні мн. пазало́чваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Чужое ўзяць — сваё згубіць.
Не бяры чужога: аддасі сваё.
Ты па чужое, а чорт па тваё.
У цябе раскошнае жыццё, ты цудоўна бавіш час, табе весела, у вачах шчасце — а гэта, аказваецца, алкагалізм.
pazaločvannie — беларуская лацінка
Слова пазалочванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пазалочванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пазамагілле + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пазало́чана (10)
(11) прыко́чванне ‹
› пазало́чаны (10)
(12) забало́чванне ‹
› пазало́чаны (10)
(12) абгало́чванне ‹
› пазало́чваць (11)
(13) раззало́чванне ‹
› пазалу́пліваны (13)
(12) вызало́чванне ‹
› пазалу́пліваны (13)
(12) абкало́чванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
