аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова пазвон
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пазво́н мн. пазво́ны |
| Родны каго? чаго? |
пазво́ну мн. пазво́наў |
| Давальны каму? чаму? |
пазво́ну мн. пазво́нам |
| Вінавальны каго? што? |
пазво́н мн. пазво́ны |
| Творны кім? чым? |
пазво́нам мн. пазво́намі |
| Месны у кім? у чым? |
пазво́не мн. пазво́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто ў цемру глядзіць, той ад святла крывіцца.
Ува мне змагаюцца два дарадцы: адзін кажа пасраць дома і спазніцца, а другога я больш не слухаю.
pazvon — беларуская лацінка
Слова пазвон (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пазвон — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пазвоньванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пазво́жваны (10)
(6) дазво́н ‹
› пазво́зіцца (10)
(10) аўтадазво́н ‹
› пазво́зіць (9)
(8) мудазво́н ‹
› пазво́ньванне (12)
(8) перазво́н ‹
› пазво́ньвацца (12)
(7) празво́н ‹
› пазво́ньваць (11)
(9) пустазво́н ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.