аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова пазуха
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
па́зуха мн. па́зухі |
| Родны каго? чаго? |
па́зухі мн. па́зух |
| Давальны каму? чаму? |
па́зусе мн. па́зухам |
| Вінавальны каго? што? |
па́зуху мн. па́зухі |
| Творны кім? чым? |
па́зухай, па́зухаю мн. па́зухамі |
| Месны у кім? у чым? |
па́зусе мн. па́зухах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто дбае, той і мае.
Хто не дбае, той трасцу мае.
Я дзве гадзіны стараюся і гатую на вячэру рызота з таматамі, базілікам, на белым віне. А муж кажа: «дзякуй, смачны рыс». І дабаўляе маянэз.
pazucha — беларуская лацінка
Слова пазуха (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пазуха — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пазушына + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пазуме́нтны (10)
(6) рыжу́ха ‹
› пазу́р (5)
(6) рыжу́ха ‹
› пазура́сты (9)
(8) паказу́ха ‹
› пазухава́ць (10)
(8) запа́зуха ‹
› пазухва́ліцца (12)
(6) разу́ха ‹
› па́зушны (7)
(6) лізу́ха ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Зюзя — бог маразоў (гл. Карачун).
Кароль ночы — персанаж з «Гульні тронаў».