STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова пакарабачанасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пакараба́чанасць мн. пакараба́чанасці |
| Родны каго? чаго? |
пакараба́чанасці мн. пакараба́чанасцяў, пакараба́чанасцей |
| Давальны каму? чаму? |
пакараба́чанасці мн. пакараба́чанасцям |
| Вінавальны каго? што? |
пакараба́чанасць мн. пакараба́чанасці |
| Творны кім? чым? |
пакараба́чанасцю мн. пакараба́чанасцямі |
| Месны у кім? у чым? |
пакараба́чанасці мн. пакараба́чанасцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хоць мяне воўкам называй, толькі штодзень барана дай.
Няхай бы чортам называлі, абы ў балота не гналі.
Часам мы смяёмся, згадваючы тыя дні, калі плакалі, і мы плачам, згадваючы тыя дні, калі смяяліся. Гэта жыццё.
pakarabačanasć — беларуская лацінка
Слова пакарабачанасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пакарабачанасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пакаральнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пакараба́ціцца (13)
(13) напало́ханасць ‹
› пакараба́ціць (12)
(15) перапало́ханасць ‹
› пакарабачана (12)
(12) спало́ханасць ‹
› пакараба́чаны (12)
(15) непрадба́чанасць ‹
› пакараба́чаны (12)
(15) завінава́чанасць ‹
› пакараба́чаны (12)
(12) абага́чанасць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
