аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова пакасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
па́касць мн. па́касці |
| Родны каго? чаго? |
па́касці мн. па́касцяў, па́касцей |
| Давальны каму? чаму? |
па́касці мн. па́касцям |
| Вінавальны каго? што? |
па́касць мн. па́касці |
| Творны кім? чым? |
па́касцю мн. па́касцямі |
| Месны у кім? у чым? |
па́касці мн. па́касцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
бэ́сціць / збэ́сціць
1. Лаяць, зневажаць, ганьбіць. Бэсціць суседа.
2. Брудзіць, псаваць, неакуратным карыстаннем даводзіць да непрыгоднасці (пра вопратку). Бэсціць сукенку.
Табе часта кажуць «беражы сябе». Хай жа трапіцца чалавечак, які скажа «я буду цябе берагчы».
pakasć — беларуская лацінка
Слова пакасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пакасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пакат + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пакасі́ць (8)
(7) шы́засць ‹
› пакасма́ціць (11)
(9) гарэ́засць ‹
› па́касціць (9)
(9) адна́касць ‹
› пака́т (5)
(8) ва́бкасць ‹
› пака́та (6)
(9) сла́бкасць ‹
› пакатавацца (11)
(8) гі́бкасць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.