STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова пакашліванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пака́шліванне мн. пака́шліванні |
| Родны каго? чаго? |
пака́шлівання мн. пака́шліванняў |
| Давальны каму? чаму? |
пака́шліванню мн. пака́шліванням |
| Вінавальны каго? што? |
пака́шліванне мн. пака́шліванні |
| Творны кім? чым? |
пака́шліваннем мн. пака́шліваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
пака́шліванні мн. пака́шліваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Памалу едучы, далей будзеш.
ад таго месца, куды едзеш— І хто мы з табой цяпер, сябры ці палюбоўнікі?..
Ён стаяў ля акна і маўчаў…
— Кім бы ты хацеў быць? — спытала яна зноў.
Ён паглядзеў у акно, на зорнае неба, і летуценна адказаў:
— Астранаўтам!
pakašlivannie — беларуская лацінка
Слова пакашліванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пакашліванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пакаянне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пакашаля́ны (10)
(15) абяскро́ўліванне ‹
› пакашаля́цца (11)
(16) абезрухо́ўліванне ‹
› пакашаля́ць (10)
(13) абная́ўліванне ‹
› пака́шліваць (11)
(13) прака́шліванне ‹
› пака́шляць (9)
(12) адка́шліванне ‹
› пакаштава́ны (11)
(13) падка́шліванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
