аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова пакон
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пако́н мн. пако́ны |
| Родны каго? чаго? |
пако́ну мн. пако́наў |
| Давальны каму? чаму? |
пако́ну мн. пако́нам |
| Вінавальны каго? што? |
пако́н мн. пако́ны |
| Творны кім? чым? |
пако́нам мн. пако́намі |
| Месны у кім? у чым? |
пако́не мн. пако́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як бліны пячы — вельмі хутка і ў вялікай колькасці (рабіць, выпускаць што-н.)
— У цябе быў хто-небудзь да мяне?
— Сёння?
pakon — беларуская лацінка
Слова пакон (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пакон — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пакопванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пако́мчаны (9)
(5) зако́н ‹
› пако́мчаны (9)
(6) флако́н ‹
› пако́мчыць (9)
(7) пінако́н ‹
› пако́нчаны (9)
(6) спако́н ‹
› пако́нчаны (9)
(7) супако́н ‹
› пако́нчыцца (10)
(6) драко́н ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.