STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова пакора
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пако́ра мн. — |
| Родны каго? чаго? |
пако́ры мн. — |
| Давальны каму? чаму? |
пако́ры мн. — |
| Вінавальны каго? што? |
пако́ру мн. — |
| Творны кім? чым? |
пако́рай, пако́раю мн. — |
| Месны у кім? у чым? |
пако́ры мн. — |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).
Раней мне здавалася, што ў мяне шмат сяброў. А потым я перастаў тэлефанаваць першым…
pakora — беларуская лацінка
Слова пакора (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пакора — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пакорлівасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пако́паны (8)
(5) іжо́ра ‹
› пако́паны (8)
(6) разо́ра ‹
› пако́пванне (10)
(6) како́ра ‹
› пако́раны (8)
(8) непако́ра ‹
› пако́раны (8)
(8) непако́ра ‹
› пако́раны (8)
(8) непако́ра ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
