пакрэкванне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова пакрэкванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	пакрэ́кванне мн. пакрэ́кванні
Родны каго? чаго?	пакрэ́квання мн. пакрэ́кванняў
Давальны каму? чаму?	пакрэ́кванню мн. пакрэ́кванням
Вінавальны каго? што?	пакрэ́кванне мн. пакрэ́кванні
Творны кім? чым?	пакрэ́кваннем мн. пакрэ́кваннямі
Месны у кім? у чым?	пакрэ́кванні мн. пакрэ́кваннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

збаёдаць
// Згубіць, невядома дзе падзець.
// Загубіць, знішчыць.
// Марна патраціць (змарнаваць), перавесці.

канечне / канешне — гэта абавязкова
а «конечно, разумеется» — гэта вядома (ж), а як жа (анягож), безумоўна, бясспрэчна (відавочна), несумненна (несумнеўна), натуральна, (само сабой) зразумела, а ўжо ж

ну а то ж!

pakrekvannie — беларуская лацінка

Слова пакрэкванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: