Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 палавіна, -ы, жаночы род
  1. Адна з дзвюх роўных частак чаго-н. Калона падзялілася на дзве палавіны і рушыла ў фальварак. ← Якуб Колас. Да палавіны [сасны] піла ішла лёгка, а далей стала заядаць. ← Алесь Якімовіч. [Маша:] — Добра табе, Вася, разважаць, калі ў цябе ўсё сена ў стагах ужо. А ў нас яшчэ палавіна — у пакосах. ← Іван Шамякін. Налёт збіў немцаў з усякага панталыку, тым больш, што партызаны захапілі бадай палавіну афіцэраў штаба. ← Міхась Лынькоў.
  2. Сярэдзіна якой-н. адлегласці, прамежку часу і пад. Мне стала маркотна і сцішна. На палавіне мае дарогі .. стаяў цёмны лес. ← Якуб Колас. У другой палавіне [сакавіка] месяца дзень з ноччу мераецца даўжынёй — дзеляць суткі папалам. ← газета «Звязда». // Момант, які адпавядае сярэдзіне якой-н. гадзіны. Палавіна восьмай вечара.
  3. Рухомая прымацаваная частка якога-н. парнага прадмета. Палавіна варот. ▪ Шырока раскінуты дзвюма палавінамі чамадан з жоўтай скуры стаяў на лаве. ← Кузьма Чорны.
  4. Асобная частка жылога памяшкання. Дом быў з дзвюх палавін. Двое асобных дзвярэй з ганкамі ў двор. ← Лідзія Арабей. Хата, як большасць хат у нашых больш-менш багатых вёсках, мела дзве палавіны: «заднюю», у якой ледзь не палову займала руская печ, і «пярэднюю» — светлую. ← Іван Шамякін.
  5. (звычайна са словамі «мая», «твая» і г. д.). Пра жонку ці мужа.