Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

палітра, -ы, жаночы род
  1. Дошчачка, пласцінка з выразам для вялікага пальца, на якой мастак расцірае і змешвае фарбы. Маладыя хлопцы з палітрамі і пэндзлямі ў руках працавалі за мальбертамі. ← Міхась Машара. Самога дырэктара студэнты засталі перад расцягнутым на падромніку палатном, з палітрай у руках. ← Аляксей Карпюк.
  2. пераноснае значэнне Падбор фарбаў у асобнай карціне, у творчасці мастака. Палітра Тыцыяна. // пераноснае значэнне Сукупнасць вобразна-выяўленчых сродкаў у творчасці пісьменніка, акцёра, кампазітара і інш. У вобразнай палітры Максіма Танка пачалі поўнасцю гаспадарыць фарбы светлыя, святочныя. ← В. Рагойша. Іграючы адмоўныя ролі, я імкнуўся ў іх выкарыстоўваць усю шматкаляровую палітру фарбаў жыцця. ← Цімох Сяргейчык.
   [Ад фр. palette, ад іт. paletta — лапатка.]

❌

палітра

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова палітра
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	палі́тра мн. палі́тры
Родны каго? чаго?	палі́тры мн. палі́траў
Давальны каму? чаму?	палі́тры мн. палі́трам
Вінавальны каго? што?	палі́тру мн. палі́тры
Творны кім? чым?	палі́трай, палі́траю мн. палі́трамі
Месны у кім? у чым?	палі́тры мн. палі́трах
Клічная форма	— мн. —

Слова палітра (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік палітра — у родным, давальным, творным і месным склоне

палітра

Навігатар

Мемчыкі