STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова ануітэт
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ануітэ́т мн. ануітэ́ты |
| Родны каго? чаго? |
ануітэ́та мн. ануітэ́таў |
| Давальны каму? чаму? |
ануітэ́ту мн. ануітэ́там |
| Вінавальны каго? што? |
ануітэ́т мн. ануітэ́ты |
| Творны кім? чым? |
ануітэ́там мн. ануітэ́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
ануітэ́це мн. ануітэ́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
насок паглядае ў пясок — пра таго, хто неўзабаве (гадоў праз 50) сыдзе на вечны спакой
час да Пана Бога пайсці / пара да Адама / пара да Абрагама на піва— Католік значыць паляк, праваслаўны значыць рускі.
— Я паганец. Я беларус.
anuitet — беларуская лацінка
Слова ануітэт (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік ануітэт — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове ануляванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ану́ (3)
(16) радыёўніверсітэ́т ‹
› ану́ (3)
(14) эксцэнтрысітэ́т ‹
› анузо́л (6)
(12) праміскуітэ́т ‹
› анулё́ўвацца (11)
(11) кантынуітэ́т ‹
› анулё́ўваць (10)
(5) актэ́т ‹
› анулява́льны (11)
(7) квінтэ́т ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
