аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова паліхета
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
паліхе́та мн. паліхе́ты |
| Родны каго? чаго? |
паліхе́ты мн. паліхе́т |
| Давальны каму? чаму? |
паліхе́це мн. паліхе́там |
| Вінавальны каго? што? |
паліхе́ту мн. паліхе́т |
| Творны кім? чым? |
паліхе́тай, паліхе́таю мн. паліхе́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
паліхе́це мн. паліхе́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
прысто́лак — скрыня ў стале, шуфляда
прыскры́нак — скрыначка ў куфры на бакавой сценцы для захоўвання дробных рэчаў
Найлепшыя рэчы ў жыцці — не рэчы.
palichieta — беларуская лацінка
Слова паліхета (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік паліхета — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове паліхромія + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› паліфо́сфарны (12)
(9) спірахе́та ‹
› паліфтангі́чны (13)
(9) нектахе́та ‹
› паліфто́нг (9)
(9) нектахе́та ‹
› паліхро́мія (10)
(5) дые́та ‹
› паліхро́мнасць (13)
(6) арые́та ‹
› паліхро́мны (10)
(8) Джулье́та ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).