Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

памагаты, -ага, мужчынскі род
1. Той, хто памагае каму-н. у чым-н.; падручны (у 2 знач.). [Яўхім:] — З мяне касец, сама ведаеш, які. А вось Рыгор можа табе падсабіць... Дамаўляйцеся.. — Не, — цвёрда кажа цётка. — Як-небудзь і без памагатых абыдземся. ← Хведар Жычка. Усім выглядам сваім Саша паказвае, што лейцы кіраўніцтва ён бярэ ў свае рукі, а Веньямін толькі памагаты. ← Іван Навуменка.
2. Прыслужнік, гатовы на любыя дзеянні, учынкі. Царскія памагатыя збіліся з ног, шукаючы патайную друкарню, няўлоўнага і загадкавага Яську. ← Сцяпан Александровіч.

❌

памагаты

гэта

назоўнік
субстантываваны
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
ад’ектыўны тып скланення

праскланяць слова памагаты
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік
Назоўны хто? што?	ж. — м. памага́ты н. — мн. памага́тыя
Родны каго? чаго?	ж. — м. памага́тага н. — мн. памага́тых
Давальны каму? чаму?	ж. — м. памага́таму н. — мн. памага́тым
Вінавальны каго? што?	ж. — м. памага́тага н. — мн. памага́тых
Творны кім? чым?	ж. — м. памага́тым н. — мн. памага́тымі
Месны у кім? у чым?	ж. — м. памага́тым н. — мн. памага́тых

Слова памагаты (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік прыметніка, займенніка, лічэбніка, прыслоўя (2009)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік памагаты — у родным, давальным, творным і месным склоне

памагаты

Навігатар

Мемчыкі