STARNIK
STARNIK
мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова анямечанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
аняме́чанне мн. аняме́чанні |
| Родны каго? чаго? |
аняме́чання мн. аняме́чанняў |
| Давальны каму? чаму? |
аняме́чанню мн. аняме́чанням |
| Вінавальны каго? што? |
аняме́чанне мн. аняме́чанні |
| Творны кім? чым? |
аняме́чаннем мн. аняме́чаннямі |
| Месны у кім? у чым? |
аняме́чанні мн. аняме́чаннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
кеміць — разумець, разбірацца, цяміць
цяміць — разумець сэнс падзей, гаворкі і пад.; разбірацца, кеміць
шалопаць — кумекаць, цяміць, разумець
Замест таго каб сказаць дзяўчыне «я кахаю цябе», «я цябе люблю», «я жыць без цябе не магу», «я цябе абажаю, абожнюю, любая ты мая, дарагая», мы бубнелі тупую, бязладную, пачварную фразу: «давай з табой дружыць».
Уладзімір Караткевічaniamiečannie — беларуская лацінка
Слова анямечанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік анямечанне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове анямечванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› аняме́лы (7)
(9) каме́чанне ‹
› аняме́нне (8)
(8) сме́чанне ‹
› аняме́ць (7)
(10) засме́чанне ‹
› аняме́чаны (9)
(11) прыгне́чанне ‹
› аняме́чаны (9)
(9) бабі́чанне ‹
› аняме́чванне (11)
(8) цві́чанне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
