STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова памыснасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
памы́снасць мн. памы́снасці |
| Родны каго? чаго? |
памы́снасці мн. памы́снасцяў, памы́снасцей |
| Давальны каму? чаму? |
памы́снасці мн. памы́снасцям |
| Вінавальны каго? што? |
памы́снасць мн. памы́снасці |
| Творны кім? чым? |
памы́снасцю мн. памы́снасцямі |
| Месны у кім? у чым? |
памы́снасці мн. памы́снасцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
І пад белаю кашуляю бывае душа брудная.
— Здароў, што робіш?
— Беляшы ем, матулька напякла.
— Ты ж сказаў, што не ясі пасля шасці.
— Ну вось гэты шосты. Пасля яго не буду.
pamysnasć — беларуская лацінка
Слова памыснасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік памыснасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове памыўка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› памы́слівы (9)
(11) зламы́снасць ‹
› памы́сліць (9)
(12) аднамы́снасць ‹
› памысна (7)
(13) разнамы́снасць ‹
› памы́сны (7)
(12) непамы́снасць ‹
› памы́ты (6)
(13) дабрамы́снасць ‹
› памы́ты (6)
(15) недабрамы́снасць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
