аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова панада
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пана́да мн. пана́ды |
| Родны каго? чаго? |
пана́ды мн. пана́д |
| Давальны каму? чаму? |
пана́дзе мн. пана́дам |
| Вінавальны каго? што? |
пана́ду мн. пана́ды |
| Творны кім? чым? |
пана́дай, пана́даю мн. пана́дамі |
| Месны у кім? у чым? |
пана́дзе мн. пана́дах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Чалавек галодны ні на што не годны.
Якуб Колас, «Новая зямля»:
Гарэлка, радасць-весялуха,
Прыемна булькае для вуха
І гэтак вочы прыцягае,
Ну, як каханка маладая!
panada — беларуская лацінка
Слова панада (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік панада — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове панадворак + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› панагрыза́ны (11)
(11) трыхамана́да ‹
› панагрыза́ць (11)
(8) канана́да ‹
› панагу́льваць (12)
(11) артканана́да ‹
› пана́дабіцца (11)
(9) тампана́да ‹
› пана́дабіць (10)
(8) карана́да ‹
› панадава́ны (10)
(11) фанфарана́да ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.