STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова пандус
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
па́ндус мн. па́ндусы |
| Родны каго? чаго? |
па́ндуса мн. па́ндусаў |
| Давальны каму? чаму? |
па́ндусу мн. па́ндусам |
| Вінавальны каго? што? |
па́ндус мн. па́ндусы |
| Творны кім? чым? |
па́ндусам мн. па́ндусамі |
| Месны у кім? у чым? |
па́ндусе мн. па́ндусах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).
— У Чужых ёсць facehugger — гэта тварацап. А ці ёсць сракацап?
— Ёсць. Гэта я.
pandus — беларуская лацінка
Слова пандус (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пандус — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пандыт + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› панда́нус (8)
(9) цэрапа́дус ‹
› пандары́на (9)
(6) гра́дус ‹
› па́ндуры (7)
(7) со́лідус ‹
› па́ндусны (8)
(5) інду́с ‹
› па́ндыт (6)
(6) бі́ндус ‹
› пандэ́кт (7)
(9) фенако́дус ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
