панёва

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова панёва
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	панё́ва мн. панё́вы
Родны каго? чаго?	панё́вы мн. панё́ў
Давальны каму? чаму?	панё́ве мн. панё́вам
Вінавальны каго? што?	панё́ву мн. панё́вы
Творны кім? чым?	панё́вай, панё́ваю мн. панё́вамі
Месны у кім? у чым?	панё́ве мн. панё́вах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

насок паглядае ў пясок — пра таго, хто неўзабаве (гадоў праз 50) сыдзе на вечны спакой

час да Пана Бога пайсці / пара да Адама / пара да Абрагама на піва

Такое ўражанне, што 80 % беларускіх прыказак — пра беды, бядоту, галечу, галоту, нястачы, нядолю, слёзы, енк, адчай, пакуты, мукі, мучэнні, гора, гараванне, боль, смутак, няшчасце, гаротны лёс.

У капца́ няма канца.

paniova — беларуская лацінка

Слова панёва (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: