аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова панскасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
па́нскасць мн. па́нскасці |
| Родны каго? чаго? |
па́нскасці мн. па́нскасцяў, па́нскасцей |
| Давальны каму? чаму? |
па́нскасці мн. па́нскасцям |
| Вінавальны каго? што? |
па́нскасць мн. па́нскасці |
| Творны кім? чым? |
па́нскасцю мн. па́нскасцямі |
| Месны у кім? у чым? |
па́нскасці мн. па́нскасцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Што дурны папсуе, тое і разумны не паправіць.
— І хто мы з табой цяпер, сябры ці палюбоўнікі?..
Ён стаяў ля акна і маўчаў…
— Кім бы ты хацеў быць? — спытала яна зноў.
Ён паглядзеў у акно, на зорнае неба, і летуценна адказаў:
— Астранаўтам!
panskasć — беларуская лацінка
Слова панскасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік панскасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове панславізм + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пансіяне́р (9)
(10) ары́йскасць ‹
› пансіяне́рка (11)
(11) пага́нскасць ‹
› па́нска-шляхе́цкі (15)
(14) амерыка́нскасць ‹
› па́нскі (6)
(12) мяшча́нскасць ‹
› панславі́зм (10)
(12) украі́нскасць ‹
› панславі́ст (10)
(12) мужчы́нскасць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.