STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова апазненне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
апазне́нне мн. апазне́нні |
| Родны каго? чаго? |
апазне́ння мн. апазне́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
апазне́нню мн. апазне́нням |
| Вінавальны каго? што? |
апазне́нне мн. апазне́нні |
| Творны кім? чым? |
апазне́ннем мн. апазне́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
апазне́нні мн. апазне́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Каб не каб, то ўсё было б.
— Здароў, што робіш?
— Беляшы ем, матулька напякла.
— Ты ж сказаў, што не ясі пасля шасці.
— Ну вось гэты шосты. Пасля яго не буду.
apazniennie — беларуская лацінка
Слова апазненне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік апазненне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове апак + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› апазна́ны (8)
(10) удражне́нне ‹
› апазнацца (9)
(8) мужне́нне ‹
› апазна́ць (8)
(10) узмужне́нне ‹
› апазні́цца (9)
(10) запазне́нне ‹
› апазня́цца (9)
(9) спазне́нне ‹
› апазы́чваць (10)
(10) аслізне́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
