STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова папярочына
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
папяро́чына мн. папяро́чыны |
| Родны каго? чаго? |
папяро́чыны мн. папяро́чын |
| Давальны каму? чаму? |
папяро́чыне мн. папяро́чынам |
| Вінавальны каго? што? |
папяро́чыну мн. папяро́чыны |
| Творны кім? чым? |
папяро́чынай, папяро́чынаю мн. папяро́чынамі |
| Месны у кім? у чым? |
папяро́чыне мн. папяро́чынах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
язык гладка ходзіць (у каго, чый) — хто-н. умее свабодна, лёгка і прыгожа гаварыць
— Увечары карысна выпіць келіх добрага віна.
— А калі няма з кім?
— Тады два.
papiaročyna — беларуская лацінка
Слова папярочына (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік папярочына — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове папярэджанне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› папярочнаро́ты (13)
(7) збо́чына ‹
› папяро́чнік (10)
(8) узбо́чына ‹
› папяро́чны (9)
(7) убо́чына ‹
› папярха́цца (10)
(7) ато́чына ‹
› папярхну́цца (11)
(8) зато́чына ‹
› папярэ́джанне (12)
(8) лато́чына ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
