аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова параванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
парава́нне мн. парава́нні |
| Родны каго? чаго? |
парава́ння мн. парава́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
парава́нню мн. парава́нням |
| Вінавальны каго? што? |
парава́нне мн. парава́нні |
| Творны кім? чым? |
парава́ннем мн. парава́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
парава́нні мн. парава́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Як дбаеш, так і маеш.
Дзе пасееш густа, там не будзе пуста.
відаць, чуваць + назоўны склон:
адсюль відаць уся наша сталіца
адгэтуль уся вёска відаць
адтуль быў відаць горад
добра відаць школа на ўзгорку
чуваць салаўіная песня
добра чуваць быў шум матора
не відаць + родны склон:
з-за гары дома не відаць
paravannie — беларуская лацінка
Слова параванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік параванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове параванчык + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› паравакцы́на (11)
(11) ганарава́нне ‹
› паравальфрама́т (14)
(12) уганарава́нне ‹
› парава́н (7)
(11) ігнарава́нне ‹
› парава́нчык (10)
(11) запараванне ‹
› парава́цца (9)
(11) рапарава́нне ‹
› парава́ць (8)
(11) сепарава́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.