STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова апаліна
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
апа́ліна мн. апа́ліны |
| Родны каго? чаго? |
апа́ліны мн. апа́лін |
| Давальны каму? чаму? |
апа́ліне мн. апа́лінам |
| Вінавальны каго? што? |
апа́ліну мн. апа́ліны |
| Творны кім? чым? |
апа́лінай, апа́лінаю мн. апа́лінамі |
| Месны у кім? у чым? |
апа́ліне мн. апа́лінах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
прочкі — пакіданне на некаторы час сваёй хаты, сям'і з прычыны нязгоды, неладоў
ісці ў прочкі — сыходзіць з дому, не ўжыўшыся з мужам або жонкай
сабрацца (пайсці) у прочкі — звычайна пайсці ад мужа; пакінуць сям’ю, сваю хату з прычыны неладоў
Толькі дурні ўвесь час ідуць наперад. Разумныя ідуць туды, куды ім трэба.
apalina — беларуская лацінка
Слова апаліна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік апаліна — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове апаліпапратэін + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› апала́чскі (9)
(6) малі́на ‹
› Апала́чы (7)
(7) смаліна́ ‹
› апалесцэ́нцыя (12)
(6) Палі́на ‹
› апаліністы́чна (13)
(9) прапа́ліна ‹
› апаліністычны (13)
(8) абпа́ліна ‹
› апаліні́чна (10)
(9) падпа́ліна ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
