аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова парадчэнне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
парадчэ́нне мн. парадчэ́нні |
| Родны каго? чаго? |
парадчэ́ння мн. парадчэ́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
парадчэ́нню мн. парадчэ́нням |
| Вінавальны каго? што? |
парадчэ́нне мн. парадчэ́нні |
| Творны кім? чым? |
парадчэ́ннем мн. парадчэ́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
парадчэ́нні мн. парадчэ́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
І пад белаю кашуляю бывае душа брудная.
З дзяцінства баюся хадзіць да варажбітак. Бо калі яна і сапраўды ўсё бачыць, то скажа: «авохці мне, колькі ж ты драчунькаеш!»
paradčennie — беларуская лацінка
Слова парадчэнне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік парадчэнне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове парадыгма + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пара́дчыцца (10)
(10) аблягчэ́нне ‹
› пара́дчыць (9)
(10) вылягчэ́нне ‹
› парадчэ́лы (9)
(11) пагладчэ́нне ‹
› парадчэ́ць (9)
(10) асвядчэ́нне ‹
› парады́гма (9)
(11) дасвядчэ́нне ‹
› парадыгма́льны (13)
(11) засвядчэ́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.