паражка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова паражка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	пара́жка мн. пара́жкі
Родны каго? чаго?	пара́жкі мн. пара́жак
Давальны каму? чаму?	пара́жцы мн. пара́жкам
Вінавальны каго? што?	пара́жку мн. пара́жкі
Творны кім? чым?	пара́жкай, пара́жкаю мн. пара́жкамі
Месны у кім? у чым?	пара́жцы мн. пара́жках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

як скура́т на агні́ (круціцца, выкручвацца) — даказваць сваю непрычыннасць, невінаватасць у якой-н. справе, звычайна нядобрай, выгароджваць сябе; празмерна, залішне выкручвацца

Чужы дрын вялікі, а свайго не відаць.

калі нейкай прыказкі няма, то яе варта прыдумаць

paražka — беларуская лацінка

Слова паражка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: