аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова парахаўніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
парахаўні́ца мн. парахаўні́цы |
| Родны каго? чаго? |
парахаўні́цы мн. парахаўні́ц |
| Давальны каму? чаму? |
парахаўні́цы мн. парахаўні́цам |
| Вінавальны каго? што? |
парахаўні́цу мн. парахаўні́цы |
| Творны кім? чым? |
парахаўні́цай, парахаўні́цаю мн. парахаўні́цамі |
| Месны у кім? у чым? |
парахаўні́цы мн. парахаўні́цах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
пе́сціць во́чы — пра што-н. прыгожае, прыемнае на выгляд
песціць надзею, песціць мару, песціць думкі — жадаць здзяйснення чаго-н. прыемнага; пялегаваць (пераноснае значэнне)
— Знаёмец хоча прыехаць, адпачыць, па гарах пакатацца. Гэта лепш калі рабіць? Летам? Зімой?
— Глядзі. Калі ён хоча зімой, то зімой. Калі летам, то летам.
parachaŭnica — беларуская лацінка
Слова парахаўніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік парахаўніца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове парахненне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› парахава́цца (11)
(10) даста́ўніца ‹
› парахава́ць (10)
(10) наста́ўніца ‹
› парахавы́ (8)
(12) прадстаўні́ца ‹
› парахманецца (12)
(9) шахаўні́ца ‹
› парахма́нець (11)
(10) працаўні́ца ‹
› парахне́нне (10)
(10) вешчаўні́ца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.