аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова парванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
парва́нне мн. парва́нні |
| Родны каго? чаго? |
парва́ння мн. парва́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
парва́нню мн. парва́нням |
| Вінавальны каго? што? |
парва́нне мн. парва́нні |
| Творны кім? чым? |
парва́ннем мн. парва́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
парва́нні мн. парва́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хоць парвуся, ды не скаруся.
— І хто мы з табой цяпер, сябры ці палюбоўнікі?..
Ён стаяў ля акна і маўчаў…
— Кім бы ты хацеў быць? — спытала яна зноў.
Ён паглядзеў у акно, на зорнае неба, і летуценна адказаў:
— Астранаўтам!
parvannie — беларуская лацінка
Слова парванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік парванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове парвеню + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› параэлектры́чны (14)
(13) разбаза́рванне ‹
› параява́ць (9)
(10) разарва́нне ‹
› парва́на (7)
(12) выскна́рванне ‹
› парва́ны (7)
(9) апа́рванне ‹
› парва́ны (7)
(10) дапа́рванне ‹
› парва́ны (7)
(10) запа́рванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.