пасёрбванне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова пасёрбванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	пасё́рбванне мн. пасё́рбванні
Родны каго? чаго?	пасё́рбвання мн. пасё́рбванняў
Давальны каму? чаму?	пасё́рбванню мн. пасё́рбванням
Вінавальны каго? што?	пасё́рбванне мн. пасё́рбванні
Творны кім? чым?	пасё́рбваннем мн. пасё́рбваннямі
Месны у кім? у чым?	пасё́рбванні мн. пасё́рбваннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

несці сябе (высока) — трымаць сябе ганарліва

Які ён гога! які дока!
Як ён сябе нясе высока!
(Якуб Колас)

Чытаючы «Дзікае паляванне караля Стаха»:

Што бачыць прадпрымальнік: гарэлка «Тройчы дзевяць» на 27 травах. Назва агонь!
Што бачыць гурман: ласіныя губы ў падсалоджаным воцаце, халодныя пірагі з гусінай пячонкай.
Што бачу я: не можа толькі цнатлівая дзеўка, ды і тая хутка згаджаецца.

pasiorbvannie — беларуская лацінка

Слова пасёрбванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: