пасёрбванне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова пасёрбванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	пасё́рбванне мн. пасё́рбванні
Родны каго? чаго?	пасё́рбвання мн. пасё́рбванняў
Давальны каму? чаму?	пасё́рбванню мн. пасё́рбванням
Вінавальны каго? што?	пасё́рбванне мн. пасё́рбванні
Творны кім? чым?	пасё́рбваннем мн. пасё́рбваннямі
Месны у кім? у чым?	пасё́рбванні мн. пасё́рбваннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Няхай мужык як шкарпэтка, абы жонка як кветка.

мужык-шкарпэтка :)

У зборніку беларускіх прыказак і прымавак ёсць прыказка з назоўнікам бусел: Дзе бусел вядзецца — там шчаслівае месца. Бусел, паводле даўніх народных вераванняў, лічыўся птушкай свяшчэннай. Той хаце, на якой або паблізу якой бусел ладзіць сваё гняздо, ён прыносіць шчасце.

pasiorbvannie — беларуская лацінка

Слова пасёрбванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: